🕰 درست یادم نیست. نمی‌دونم چه ساعتی از روز بود یا چه روزی از هفته یا چه فصلی از سال. کوچیک‌تر از اون بودم که الان به یادش بیارم. تو از منم کوچیک‌‌تر بودی...

📝 اصلاً چه فرقی می‌کنه. همه‌ی این جاها این تو بودی که بخشی از خودت رو پیش من به یادگار گذاشتی. فرقی نمی‌کنه اسمت چی بود، چندسالت بود یا حتی می‌شناختمت یا نه. چه جلوی یه تخته سیاه ترک‌خورده، چه توی یه کلاس مجازی که هرلحظه، صداش قطع و وصل می‌شه، یا حتی توی خاطره‌ای که از وقتی من نبودم، به جا مونده. تو می‌تونستی هر لحظه و هر جایی حاضر باشی و به من یه چیزی یاد بدی...

🌦 برای تو؛ جویبار، باران، یا دریای عزیز، که هرلحظه و هرکجا می‌توانی یک معلم باشی... روزت مبارک!

 

 

🎧 می‌توانید «تو دریایی!» را در کست باکس، ساوند کلاود، تهران پادکست، اپل‌پادکست یا گوگل‌پادکست نیم‌خط نیز گوش کنید.

ارسال نظر



    نظرات